« يكى از شماها در محله‌اى زندگى مىكند خداوند در روز قيامت او را دربارهء همسايگانش به داورى مىخواند . به آنها مىگويد : آيا فلان در ميان شما نمىزيست ؟ آيا سخن او را نشنيديد ؟ آيا صداى گريه‌هاى شبانه‌اش به گوش شما نرسيد ؟ / 26 اين است حجت خدا بر ايشان » . « 3 » 3 - عبد الاعلى از موالى آل سام گويد كه از ابو عبد اللَّه ( ع ) شنيدم كه مىگفت : « زن زيبايى را روز قيامت مىآورند . اين زن در دنيا فريفتهء جمال خود بوده . مىگويد : پروردگارا مرا خوبروى آفريدى و خوبرويى چه‌ها بر سر من آورد . پس مريم ( ع ) را مىآورند و از آن زن مىپرسند كه تو زيباترى يا اين زن ؟ او را زيباتر آفريديم ولى او فريفتهء جمال خود نشد . و مرد خوبرويى را كه در دنيا فريب جمال خود خورده مىآورند . آن مرد مىگويد : بار خدايا مرا خوبروى آفريدى و زنها مرا گمراه كردند . پس يوسف ( ع ) را مىآورند خداى تعالى مىپرسد : تو زيبا روىترى يا يوسف ؟ او را زيبايى داديم ولى او فريب زيبايى خود نخورد . آن گاه بلا رسيده‌اى را كه بلا سبب گمراهىاش شده مىآورند . مىگويد خداوندا تو مرا به بلا مبتلى كردى و من به فتنه گرفتار آمدم . پس ايوب را مىآورند . خدا از آن مرد مىپرسد بلايى كه بر تو آمد سخت‌تر بود يا آن بلا كه ايوب گرفتار آن شد ؟ ايوب به بلا مبتلى شد ولى فريب نخورد » . « 4 » [ 13 ] « وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَكائِهِمْ شُفَعاءُ - ايشان را از ميان بتانشان شفيعانى نيست . » مىپندارند كه آن چيزها كه شريك خدا قرار مىدادند آنها را شفاعت مىكنند يعنى آنها هم همانند خدا قادر و عليم هستند . وقتى كه كسى براى خدا شريكى قائل شود طبيعى است كه به هنگام تنگى به او متشبّث مىشود خواه اين

--> ( 3 ) - بحار الانوار ج 7 ، ص 285 و 286 . ( 4 ) - همان .